Home

Ervaringen met adviesraden leerlingenvervoer

Op 8 augustus 2002, vlak voor het begin van het nieuwe schooljaar, viel er een brief op de deurmat van de ouders. De gemeente wilde voortaan gaan werken met opstap-plaatsen. Hierover had geen enkel overleg plaatsgevonden met de ouders. Ouders zochten de publiciteit, vonden elkaar in hun verontwaardiging en zo ging het balletje rollen. Ze gingen actie voeren. Bestookten de gemeente met bezwaarschriften van ouders. Spraken in bij de raadscommissie. En hadden succes! Het plan voor opstap-plaatsen werd teruggedraaid. Dit laat zien, dat gemeenten veel tijd (en dus geld) kunnen besparen als ze tijdig en vooraf met ouders overleggen.

Hoe verder?
Van de groep ouders, die actie voerden tegen de opstapplaatsen, zijn er 4 overgebleven, waaronder Yvonne en Anita. Zij willen een adviesraad leerlingenvervoer oprichten om regelmatig met de gemeente te overleggen over het leerlingenvervoer en zo soortgelijke en andere problemen te voorkomen.
Ze hebben sinds de acties regelmatig overleg gehad met de wethouder. Ze hebben ingesproken tijdens vergaderingen van de raadscommissie. Ze hebben een “sprookje” geschreven om de raad op een speelse manier te vertellen, dat het echt geen vrije keus is van ouders om hun kind naar het speciaal basisonderwijs te sturen. Ze geven informatie over wat het in de dagelijkse praktijk betekent om een gezin te hebben met een kind met een handicap. Kortom: ze zijn erg actief.

Komt er een adviesraad?
Helaas: de gemeente voelt niet voor het oprichten van een adviesraad. Men vindt het voldoende als de wethouder regelmatig blijft overleggen met de groep ouders. Op zich is de bereidheid tot overleg te waarderen, maar een formele status als adviesraad biedt meer houvast, is minder vrijblijvend. Zo is de overleggroep niet betrokken geweest bij het bestek voor de aanbesteding van het vervoer, terwijl juist daar veel punten in opgenomen kunnen worden die de kwaliteit van het vervoer bepalen. Een gemiste kans. Wel is onlangs het aanvraagformulier onder de loep genomen samen met de ambtenaar leerlingenvervoer. Dit is een positieve stap vooruit.
En… als de bereidheid tot overleg serieus is, wat is er dan tegen het geven van een status aan dit overleg?

Hoe blijven ouders gemotiveerd?
Het vraagt veel van ouders om gemotiveerd te blijven. Een formele status van het overleg wordt gevoeld als waardering van de zijde van de gemeente voor hun werk. Desondanks gaan deze ouders door, want hun werk levert hen ook veel op. Fijne contacten met andere ouders, herkenning bij elkaar van gedeelde ervaringen, het gevoel bij te dragen aan het welzijn van hun kinderen, nieuwe kennis en ervaringen etc.

Kortom: een voorbeeld van de inzet van ouders voor de kwaliteit van leerlingenvervoer!


Ervaringen in Groningen: een gesprek met de voorzitter van de cliëntenraad leerlingenvervoer, de heer R. Datema.

Zoals vaak gebeurt, waren ook in Groningen problemen rond het leerlingenvervoer de aanleiding om met de gemeente te gaan praten. Dit heeft veel resultaat opgeleverd. De problemen die aanleiding waren voor de start zijn opgelost. De cliëntenraad is nu een gewaardeerde gesprekspartner voor de gemeente. Een van de succesfactoren is wederzijds vertrouwen. De gemeente benadert de cliëntenraad positief. Op zijn beurt stelt de cliëntenraad zich constructief op. Ze komen niet alleen met kritiek maar delen, waar nodig, ook een complimentje uit.

Wat is er zoal bereikt?
Een humaan beleid, zoals de voorzitter het noemt. Een voorbeeld: bij de aanvraagprocedure wordt gevraagd, of je zelf in staat bent om je kind te begeleiden. Zo niet, dan wordt niet gevraagd of er buren zijn of familie die kunnen bijspringen. Een heel belangrijk resultaat was de aanbesteding van het vervoer. De cliëntenraad heeft samen met de gemeente de kwaliteitseisen voor het vervoer opgesteld. Een adviesbureau begeleidde de aanbesteding en werkte deze eisen vervolgens uit. Deze zijn in het bestek opgenomen en vervolgens in het contract met de nieuwe vervoerder. De ervaringen met de vervoerder zijn goed. Alle ouders krijgen een handboekje waarin de afspraken zijn vastgelegd. Zo zijn er vaste chauffeurs. Een nieuwe chauffeur komt zich persoonlijk voorstellen aan de ouders en het kind. En de reistijd is maximaal één uur.

Valt er dan nog wel iets te bespreken?
Dat blijft altijd het geval. Momenteel zijn vooral ontwikkelingen op onderwijsgebied aan de orde en de mogelijke gevolgen daarvan voor leerlingenvervoer. De gemeente wil dat cluster-3-scholen samengaan in een scholengemeenschap. (Cluster-3-scholen zijn scholen voor lichamelijk gehandicapte kinderen, zeer moeilijk lerende kinderen en langdurig zieke kinderen met een lichamelijke handicap of meervoudig gehandicapte kinderen met één van deze handicaps.) Besproken wordt, of dit gevolgen heeft voor de keuzevrijheid van leerlingen m.b.t. de locatie waar ze heen willen. De verordening stelt immers dat gekozen moet worden voor de dichtstbijzijnde school.

Hoe komen jullie aan leden voor de cliëntenraad?
Alle ouders van nieuwe leerlingen ontvangen van de gemeente een informatiefolder over de adviesraad. Hierdoor melden zich nieuwe leden aan. Dat is ook wel nodig, want er is een natuurlijk verloop en er kunnen nog wat leden bij. De ervaring leert, dat ouders eerder bereid zijn zich in te zetten als er problemen zijn. Maar het is minstens even belangrijk om voortdurend bij het beleid betrokken te blijven om zo problemen te voorkomen. In Groningen doet men daar zijn voordeel mee.